woensdag 18 februari 2015

Winter wonderland

Niet alleen in de winkelrekken, maar ook in naaiend blogland duikt de lentecollectie stilaan overal op. Ik daarentegen heb nog een laatste winterpost voor jullie vooraleer het hier ook naar lente begint te ruiken...

Ik maakte voor de meisjes de welbekende lottArokjes van Compagnie M. Deze keer dus geen lottErokjes uit 'zelfgemaakte rokjes 3' die ik eerder al meermaals in elkaar draaide. Ondanks dat éne lettertje is er toch een wereld van verschil tussen de 2 patronen die ook qua lijn wel trekjes hebben van elkaar. 'Lotta' vraagt beduidend meer werk dan 'Lotte' door de iets 'complexere' tailleband, de toevoeging van een blinde rits en de verstelbare rekkertjes, maar ze is het waard!

Bij JBC vond ik toevallig t-shirts die perfect passen bij het rokje. Om het tenueke volledig af te maken maakte ik indianavestjes uit La Maison Victor. Deze zaten in een wip in elkaar! Ik maakte noch pomponnetjes noch lintjes om de jasjes te sluiten, maar kocht bij veritas doodeenvoudige haak- en oogsluitingen.

De stof voor zowel de rokjes al de jasjes vond ik bij de stoffenkamer in Gent.



Aangezien deze outfits bij mij een 'let it snowgevoel' oproepen liet ik PicMonkey even zijn werk doen... 


Een dichtbijfoto van de rokjes. In werkelijkheid zit er een zilveren spikkel in de stof maar deze is op de foto helaas moeilijk te detecteren.


Aangezien de meisjes even in fotomood waren, heb ik het ijzer dan maar gesmeed en al een fotootje gemaakt voor hun verjaardagsuitnodiging volgende maand (zo vooruitziend ben ik werkelijk nog nooit geweest;-)).




zaterdag 31 januari 2015

2014 in woord en beeld

Vlak voor de omschakeling van oud naar nieuw kreeg ik een stokje toegeworpen van tamtam om een overzichtje te geven van het voorbije jaar. Waarschijnlijk denken jullie nu "waar komt die in hemelsnaam nog mee af" maar ik twijfelde de hele tijd om het stokje op te vangen want als ik in gedachten 2014 als een kortfilm in mijn hoofd liet afspelen, besefte ik dat 2014 helemaal niet zo'n zorgeloos jaar was voor mij. Langs de andere kant was het ook het jaar van de grote ommezwaai, het jaar dat me meer dan ooit deed stilstaan bij de dingen die er echt toe doen.
Dus... neem ik het stokje alsnog - is niet de volledige maand januari geldig? - dankbaar aan.

De eerste afbeelding (een foto van een naaimachine die ik tegenkwam in het magazine Flow nummer 8-2014) is veelbetekenend en ik sla daarmee onmiddellijk twee vliegen in één klap: 2014 was namelijk het jaar waarin de naaimachine een constante werd in mijn leven (noem het een hobby, een passie, misschien zelfs therapie :-)), mijn naaiblogje geboren werd en het jaar waarin het magazine Flow een vaste maandelijkse aankoop werd. Het zijn 2 dingen die mijn 'onrustige ik' innerlijke rust geven...  Deze foto verdient eigenlijk een ereplaatsje in huis met een gouden kadertje eromheen.


Foto 2: Een uitstapje naar de Ardennen met ons gezin. Een impulsieve beslissing was dit uitje; even ontsnappen aan de vier muren die op ons leken af te komen. Ik krijg nog steeds een gelukzalig gevoel als ik hieraan terugdenk.


De communie van de oudste dochter was eveneens een hoogtepuntje het voorbije jaar. De naaimarathon die aan deze dag voorafging, was dan misschien wel stresserend maar de dag zelf hebben we met het gezin en de familie genoten van een zalige, zonnige, relaxte dag!


Onze jaarlijke reis naar de zon kreeg vorig jaar als bestemming Spanje. Tien dagen leven op het Spaanse ritme genietend van zoveel lekkers en moois...


Een verlengd weekendje met vrienden naar de Vogezen betekende 3 dagen regen, regen en nog eens regen maar dit kon dit gezellige back-to-basicsweekend niet verbrodden.


Uitgenodigd worden door vrienden om samen met hen uit te waaien aan zee, was eveneens een topmomentje. Samen met de kinderen papieren strandbloemen knutselen, gaf me een heerlijk nostalgisch gevoel.


De MDH houdt van wandelen... 2014 was het jaar waarop wij ruimschoots toegaven aan zijn verlangen en zelf ontdekten hoe leuk dit wel kan zijn.


Als afsluiter wil ik graag nog een boekentip meegeven. Het is een boek waarin ik nog net begon in 2014 en dat ik uitlas begin 2015... Een boek dat aan mijn ribben bleef plakken....


En met 2014 in mijn achterhoofd neem ik graag deze woorden mee naar 2015: 






zondag 25 januari 2015

Dresscode ... Black & White !?!

Dit weekend (vrijdagavond en deze middag) mocht de oudste dochter 2 keer optreden met haar viooltje. Een gelegenheid waar elke moeder met enige trots naar uitkijkt. Pas dinsdagavond werd meegegeven dat er een dresscode zou zijn: zwart en wit met een rood accent. Wat?!? Zwart en wit?!? Als er nu twee kleuren zijn die - voorlopig - onvindbaar zijn in de kasten van mijn dochters dan zijn het wel zwart en wit (hoewel ik in blogland al heel wat pareltjes van jurken in black & white zag voorbijkomen). En neen, deze keer zou ik niet als een razende gek naar de stoffenwinkel rijden om nog een last minutejurk in elkaar te steken want ik had me voorgenomen om dit jaar wat meer 'flow' en 'mindful' met mijn tijd om te gaan.
Helaas... alle goede voornemens ten spijt reed ik donderdagvoormiddag naar Stoffen Van Leuven om daar toch één stofje te vinden dat aan de vooropgestelde eisen voldeed en bovendien ook aan mijn smaakeisen tegemoet kwam. Ik was gelukkig nog net voldoende bij mijn verstand om dan toch een patroon te gebruiken dat ik al liggen had (en hier al eerder gebruikte); enkel de kraag werd aangepast ;-).

Diezelfde avond (lees: nacht) was de jurk klaar. Oef! Op dat moment was er voor mij geen spreekwoord waar meer waarheid in zit dan in 'haast en spoed is zelden goed' want ik denk niet dat ik ooit al meer 'gedecoviet' heb dan bij het ineen steken van deze jurk (terwijl het een kleedje is dat ik in normale omstandigheden min of meer blindelings in elkaar kan zetten).

Toen mijn meisje vrijdagavond het podium opwandelde in haar nieuwe jurkje voelde ik de stress van 'the day before' werkelijk weglopen uit mijn lichaam en kon ik heerlijk genieten van het mooie klankspel... En die trots? Die kon je van héél ver op mijn gezicht aflezen.


     








zondag 18 januari 2015

De nieuwjaarsjurk... Eindelijk!

Jullie hebben er lang moeten op wachten, maar hier is ze dan... de jurk die ik droeg om het oude jaar uit te stappen en het nieuwe binnen te wandelen. Helaas wandelden de ziektekiemen vrolijk met ons gezin mee waardoor bloggen uitbleef...

Daarenboven wou ik ook samen op de foto met iemand die ik al meer dan 10 jaar een 'BFF' mag noemen en ook nog eens mijn naaipartner in crime is want sinds 3 jaar trekken we ook wekelijks samen naar de stikles. In de vakanties liggen de naailessen stil, maar dat kan ons er niet van weerhouden om dan zelf gezellig samen thuis een stikavondje te organiseren. Zo geschiedde ook in de kerstvakantie. We wilden graag nog een kleedje voor de feesten, maar wel eentje dat op 1 avondje gefixt zou zijn. Een patroontje uit 'knipmode' (November 2013) leek ons uitermate geschikt. Om 21u gingen we van start en om 1u00 's nachts keerde ik in mijn feestjurk terug naar huis. De stof had ik al liggen en bestelde ik bij bambiblauw (een blauwe sweaterstof met gouden spikkel), maar toen ik die bestelde had ik nog geen doel voor ogen. Bijgevolg moest ik er in slagen om dit kleed uit 1 meter (!) stof te halen. Hierdoor werd de jurk wel wat korter dan verwacht en was ik genoodzaakt 3/4 mouwen te voorzien i.p.v. de oorspronkelijk lange mouwen. Dat laatste bleek achteraf wel een geslaagde aanpassing.

De MDH van de vriendin heeft wel wat kaas gegeten van fotografie dus keken we hem eens heel lief in de ogen waarop hij bezweek en bereid was om en paar fotootjes van ons te nemen. De fotoshoot was heel gezellig met heel wat slappe lachmomenten... Gelukkig wist onze fotograaf ook op het knopje te duwen op iets serieuzere momenten.


                                         even bladeren in de nieuwste 'La maison Victor'



klinken op het nieuwe jaar


ook de kleinste man van de vriendin wou letterlijk en figuurlijk 'in the picture' staan.


en toen klikte de MDH misschien beter niet op het knopje...




woensdag 31 december 2014

kerstharlequin

Ik loop wat achter met mijn blogberichtjes... Ik moet mijn kerstoutfit nog bloggen terwijl mijn nieuwjaarsjurk hangt te wachten op de kapstok om vanavond aangetrokken te worden. De kleertjes voor de kinderen kregen ook dit jaar weer voorrang en meestal blijft daardoor weinig of geen tijd meer meer over om voor mezelf iets in elkaar te zetten. Toch moest en zou ik dit jaar iets zelfgemaakt dragen met kerst. Het zou dus een heel-snel-klaarprojectje worden. De 'Harlequin' uit 'La Maison Victor' leek me daarom de juiste keuze. Ik nam heel nauwkeurig mijn maten op en tekende het patroon uit. Bij de eerste pasbeurt voelde ik me werkelijk een patat in een zak. Bijgevolg werd een kleinere maat uitgeknipt maar toch bleef het rugpand veel te los zitten naar mijn smaak. Ik las eerder bij haar dat zij achteraan 2 nepen stikte in het rugpand om dit probleem te verhelpen... Goed plan! Ben heel blij met de jurk en de getroffen aanpassingen. Het patroon is een blijvertje. De stof vond ik bij de stoffenkamer in Gent.

Madeliefman werd gebombardeerd tot fotograaf maar hij vond dat ik er op onderstaande foto's nogal 'samengeperst' uitzag (Euh?!  is dit nu een eufemisme voor 'kort en dik'?). Hij verzekerde me er wel van dat de realiteit anders is (Ja, ja, zal wel!).

  

Ik liet het hier niet bij en eiste een tweede fotoshoot (toch even checken of die realiteit wel degelijk anders is) en aangezien een verwittigde vrouw er 10 waard is, werden 2 voornemens gemaakt: buik intrekken en handen in de taille!

          

Dat ziet er beter uit maar ik kan toch moeilijk de hele tijd mijn buik intrekken en met mijn handen in mijn zij lopen hé... Eén goed voornemen voor het nieuwe jaar is alvast gemaakt... een trinny & Susannah kopen (hahaha)!

Ik wens jullie alvast een 'complexloos' jaar en een mooie overgang van oud naar nieuw!

Tot in 2015!xxx

zaterdag 27 december 2014

Rudolf

Het was hier eventjes stil op mijn blogje, maar dat betekent niet dat hier de voorbije weken niet naarstig genaaid werd voor de feestdagen. Helaas legde de kerstman voor mij een pakje vol met ziektekiemen onder de kerstboom waardoor het bloggen even uitbleef...

Ik ben helemaal mee met de goud - en glitterhype en bijgevolg mochten de feestoutfits van de meisjes dit jaar gerust sprankelen. Bij bambiblauw kocht ik een tijdje terug een bruin en blauw stofje met elandjes (en metgezellen) en gouden boompjes erop. Rokjes zouden het worden. Ik koos opnieuw voor het rokje 'Lotte' uit 'Zelfgemaakte kleertjes 3' en werkte de zakjes af met gouden paspel. Ik vond het jammer dat ik nog behoorlijk veel van deze prachtige stofjes over had, na het maken van de rokjes, maar helaas net niet genoeg voor nog een volwaardig kledingstuk. Een nachtje slapen kan echter wonderen doen en toen ik de volgende ochtend door de 2de stof voor durf-het-zelvers bladerde ging er plots een lampje branden. Een combinatie van de glittertrui en de combitrui van katoen en tricot leek zo voor de hand te liggen. Mijn stofresten zouden opgebruikt worden en als bij toeval vond ik bij Stoffen Van Leuven een glittertricot die exact dezelfde goudtint had als de rokjes.

Ik vond het een plezier om de truien in elkaar te zetten maar heb toch een enkele bemerking: voor de oudste dochter maakte ik een 128 die onmiddellijk perfect zat en voor de jongste telg maat 122 die alles behalve perfect zat. Hij zat wat te ruim maar was vooral veel te breed aan de schouders terwijl de schouderbreedte van mijn meisjes niet zo erg verschilt. Ik legde bijgevolg beide patronen op elkaar en het lijkt erop dat maat 122 breder is aan de schouders dan maat 128... De trui werd bijgevolg *grmbl* opnieuw uit elkaar gehaald en versmald aan de schouders ...
Het sprak voor zich dat deze gouden tenuekes op de voorzijde van het kerstkaartje zouden prijken en bijgevolg werd mijn woonkamer omgetoverd in een mini fotostudio: een donsdeken werd op de grond gelegd, rudolf - die normaal de wacht houdt op de schouw - werd naar beneden gehaald en op kushoogte van de meisjes in de muur genageld en na een foto of 100 was ik relatief tevreden (mijn meisjes - die intussen kramp hadden in zowel benen als lippen - net iets minder :-)). Vervolgens werd een effect van het fotoprogramma pixlr-o-matic (gratis op het net) op de foto geplaatst en klaar was het kerstkaartje. Ik daarentegen was nog niet lang niet klaar want, aja, ik wou uiteraard ook nog enkele fotootjes met details voor op mijn blog maar de meisjes hebben denk ik op dat moment voor het eerst echt gevoeld wat het woord 'haten' betekent in deze toch wel vreedzame periode :-). De buit van de detailfoto's is dus maar povertjes. Zoals jullie kunnen zien, was gelukkig de jongste dochter nog omkoopbaar.
En ook op de achterzijde van het kerstkaartje maakte Rudolf het mooie weer...
Ik wens jullie...






zondag 7 december 2014

Thurlow trousers alias 'de foefelbroek'

Vorig jaar, deze tijd, startte ik in de stikles een naaiprojectje op waar ik al geruime tijd naar uitkeek. Ik zou mezelf eens verwennen met een allereerste zelfgemaakte broek. Over het patroon hoefde ik niet lang na te denken: de 'thurlowtrousers' zou het worden. Ik zag me in gedachten al flaneren... :-)

Ik wist dat het geen makkie zou worden maar onder het motto 'no mountain too high, no river too deep' begon ik met heel veel goede moed aan dit project, maar al snel zakte deze me heel diep in mijn schoenen. Noch de patroonbeschrijving, noch de vorm van de tailleband als de matentabel klopte! Er zat dus niets anders op dan de patroonbeschrijving overboord te gooien en de naai-instructies van de juf stap voor stap te volgen, de tailleband te hertekenen en het patroon volledig opnieuw over te nemen, weliswaar TWEE maten kleiner :-)!
Kortom, er werd dus heel wat bloed, zweet en tranen vergoten waardoor de broek, die eigenlijk voor de winter bedoeld was, pas in de lente definitief vanonder de machine rolde. Ook de naaijuf was zichtbaar opgelucht want ze kon het niet laten om elke keer als ze mij in de naailes 'met naald en draad' bijstond het woord 'foefelbroek' te laten vallen.

Dit jaar, zelfde tijd, kan ik eindelijk flaneren in mijn wollen foefelbroek. Ik ben heel blij met het resultaat: ze zit als gegoten, voelt goed aan, ze kan me echt wel verwarmen bij de huidige temperaturen buiten en madeliefman vindt ze sexy :-). Toch vrees ik dat ik ze, ondanks dit alles, niet nog een keer in elkaar steek tenzij mijn goede voornemen voor volgend jaar, nl. wat meer geduld oefenen, mij hier toch anders doet over denken...


  
   

Patroon: Thurlow trousers
Stof: de stoffenkamer (Gent)