"Het geheim van mooie dingen zit 'm niet in naald of draad, noch in de knoopjes, noch in de maat, niet in het hout, kasjmier of katoen, maar in de mensen die het maken en er stiekem hart en ziel in doen" (Atelier Sukha)

maandag 21 augustus 2017

Jungle fever part 1 #solisdress#sofilantjes

"Of ik het zou zien zitten om eens samen te stikken"...
Deze vraag kreeg ik enkele maanden terug van een mama van een vriendinnetje van de jongste dochter. Via facebook had ze de solis dress van Sofilantjes opgemerkt en sindsdien liet de jurk haar niet meer los. Met veel plezier ging ik in op haar vraag aangezien deze jurk ook ergens op mijn eindeloze 'to-sew list' stond.


Deze zomer lukte het om een naaidatum te prikken. Hoewel het nog steeds vakantie was, kwam de leerkracht al even in mij naar boven. Ik dwong mezelf om de avond voor haar komst de jurk al eens uit te proberen opdat ik de verlangende mama optimaal zou kunnen begeleiden. De jurk - die slechts een 3-tal uur van je tijd vraagt (inclusief patroon uittekenen en stof knippen) - werd hier nog dezelfde avond met veel gejuich onthaald bij de jongste en met smekende ogen bij de oudste... Dit patroon ruikt gewoon naar bandwerk. Intussen hebben dan ook niet alleen mijn dochters en het vriendinnetje maar ook enkele nichtjes dezelfde jurk in hun kast hangen.



Voor het rokgedeelte van de jurk heb je de keuze tussen een rok met plooitjes of een immens zwierige cirkelrok. Ik hoef je niet te vertellen voor welke optie mijn dochters gingen...



De stof vond ik bij Stoffen Van Leuven in Wetteren en trok meteen mijn aandacht aangezien ik toch wel gebeten ben door de 'jungle fever'.


Tijdens het schrijven van deze blogpost komen mooie herinneringen bovendrijven aan een zalige fietstocht langs de Leie (waar de fotootjes genomen werden) en een bijzonder leuke naaidate waarbij het getetter (al dan niet aangewakkerd door het het intussen leegmaken van een fles rosé) de tonen van de naaimachine overtrof. 



vrijdag 5 mei 2017

'Helen' in Waterloo #LMV#DeleeuwvanWaterloo


De lente is in het land en dat hebben we niet geweten...
Vorig jaar vierden we op 1 mei de communie van de jongste dochter onder een stralende zon. Dit jaar trokken we met het gezin naar Waterloo (eigenlijk Eigenbrakel...) om er - na 226 treden -  in de schaduw van de leeuw dekking te zoeken voor de schrale wind die ons om de oren waaide.
Het enige lichtpuntje in deze miezerige tijden is dat de Helen Vest - die ik onlangs maakte en waarvan ik dacht dat ze pas volgende herfst uit de kast zou komen-  mij al veelvuldig heeft kunnen verwarmen.


Het is de allereerste jas uit mijn 'naaicarrière'. Het naaien van een jas leek mij op één of andere
manier te hoog gegrepen. Toen ik dit exemplaar in de nov-dec 2016 editie van LMV zag, besloot ik  de brug, die me aanvankelijk te ver leek, over te steken. Niet alleen het patroon maar ook de stof waarin de jas gepresenteerd werd, sprak tot mijn verbeelding.  Ik kopieerde dan ook het volledige plaatje. Mijn fobie bleek trouwens volledig ongegrond want de jas zat best snel in elkaar zonder onverwachte kuilen of obstakels!


Gelukkig compenseerde ons uitstapje naar De Leeuw van Waterloo het typisch Belgische weertje. Het was een bijzonder geslaagd uitje met de kinderen. De beklimming naar de leeuw vonden ze geweldig maar het daaropvolgend bezoek aan het museum zagen ze aanvankelijk minder zitten.  De slag van Waterloo is uiteraard een ver-van-hun-bed-show maar het 'Mémorial' - het nieuwe museum - wist via een impressionante 4D film de historische slag toch voor hen tot leven te wekken. Ze waren erg onder de indruk, de jongste helaas 's avonds ook nog in haar bedje... Intussen zijn de beelden geduid en verwerkt en hebben ze alweer een vleugje geschiedenis meegekregen, ook al is deze niet altijd even fraai...

   

Hoewel ik heel blij ben met mijn nieuwe jas, mag ze wat mij betreft nu definitief aan een zomerslaap beginnen. Laat de zon maar komen!




zondag 23 april 2017

verliefd op Aster #Asterjurk#LMV#destoffenkamer


Ik hoef jullie 'Aster' wellicht niet meer voor te stellen. Gans naaiend Vlaanderen, op een enkeling na, viel voor zijn charmes. Wekenlang kon je hem via allerlei facebookgroepjes en naaiblogs bewonderen in allerlei gedaantes. Hoewel ik bij de eerste aanblik al viel voor zijn eenvoud en gestroomlijnde vormgeving liet ik de anderen eerst proeven en stelde mijn genot nog even uit. De vrouwen die hem uitprobeerden ontdekten dat Aster ook wel 'zijn mindere kantjes' had. Ik nam de aanmerking zorgvuldig in mij op en maakte hem pas enkele weken geleden het hof.
 

Ik zette Aster naar mijn hand door van een top een jurk te maken zoals ik eerder deed bij de dustytop. Ik had mijn huiswerk goed gedaan en volgde de tip om voor de kraag hetzelfde patroondeel te gebruiken voor zowel het voor- als achterpand op.


Aangezien het patroon eerder wijd is in de taille en ik een aansluitende jurk wou, versmalde ik het patroon ter hoogte van de taille een heel stuk. Dankzij de sweaterstof, die ik vond bij de stoffenkamer in Gent, zit ze nog ongelooflijk comfortabel ook.
 


Aster zal nog vaak ge(s)maakt worden, zowel in de gedaante van een jurk als van een trui <3!

Patroon: https://www.lamaisonvictor.com/2016/04/27/aster-trui-video-tutorial/














woensdag 22 februari 2017

Small things sweater #matchingoutfitsmatchingminds#selfishsewing#timelessbeauty


Twee weken geleden besloten madeliefman en ik er een weekendje op uit te trekken naar Tongeren. Alle ingrediënten om er een geslaagd valentijnsweekend van te maken, waren aanwezig (als we de sinutab forte, die ik wat vaker nam dan voorgeschreven om mezelf op de been te houden, buiten beschouwing laten).

Tongeren stond al een tijdje op onze bucket list. Niet het oergezellige oude stadsgedeelte, de impressionante antiekmarkt op zondagmorgen, de mastodont van een basiliek of de man met de megamoustache (Ambiorix nvdr), maar wel het Gallo-Romeins museum - een verrassend groot museum in deze kleine stad -  deden ons naar deze Limburgse parel afzakken. Op dit moment kan je daar, naast de boeiende permanente tentoonstelling, genieten van de schitterende tijdelijke tentoonstelling 'Timeless beauty'. Het is een tentoonstelling voor al wie van geschiedenis, fotografie en/of vrouwelijk schoon houdt (ik hoef je denk ik niet te vertellen wiens plan dit weekendje was ;-)).

Aangezien de 'hubby' ;-) zich in het museum 3 uur lang kon vergapen aan zowel Romeinse als hedendaagse schoonheden besloot ik dat hij dit jaar geen extra valentijnscadeautje meer nodig had in de vorm van een valentijnstrui (zie blogpost vorig jaar), maar ik des te meer! Bijgevolg eiste ik de stof, die gereserveerd was om er een 'Titus' voor hem uit te naaien, helemaal zelf op nadat ik het boek "Matching outfits, matching minds" van Eef Theys aankocht. Eén blik op de achterflap was voldoende om mij te doen zwichten voor de trui die daar gepresenteerd wordt. Ik deed wel niet aan 'matching', maar wel aan 'selfish' sewing ;-). Ik nam mijn confectiemaat en deze zit perfect. Ook de andere patronen uit het boek zullen binnenkort nog onder de loep genomen worden want wat mij betreft staat in dit boek heel veel schoons bij elkaar.


Afgaand op de reacties van mijn 17-18-jarige leerlingen is dit patroon duidelijk generatieoverschrijdend en straalt het misschien ook wat 'timeless beauty' uit. Toen ik nl. de les binnenwandelde met deze trui vroegen ze me of ik de les Nederlands niet voor één keertje kon vervangen door een naailes want ook zij wilden er zo wel eentje....




Ook madeliefman vond hem mooi, maar toen hij aarzelend aangaf dat ik hiermee kon concurreren met de modellen uit de tentoonstelling, kon ik werkelijk alleen maar met mijn ogen rollen...









dinsdag 8 november 2016

Warmte in 15 minuten #denietgebreidesjaal

Aangezien wij een gezin zijn dat hoofdzakelijk al fietsend door het leven gaat, investeren wij ruimschoots in hoofd-, hand- en nekaccessoires.  Onze halbank zit volgestouwd met mutsen, wanten en sjaals in alle mogelijke kleuren en uitvoeringen. Tegenwoordig zijn de halve dekens helemaal hip - uiteraard heb ik er ook zo eentje - maar ze zijn niet steeds flatterend als je ze onder een jas wil dragen. Ze doen je namelijk 10 kg dikker lijken en vaak krijg je jouw jas niet meer deftig dichtgeknoopt.

Toen ik op pinterest dit exemplaar voorbij zag komen, duwde ik meteen op de pin it button, klikte meteen door naar de glasheldere tutorial en een kwartiertje later had ik mijn eigen 'DIY no-knit cowl'. Eentje die je boven een jas kan dragen en je heerlijk warm houdt op de fiets. Het heeft weinig zin dat ik de handleiding hier overneem want de fotootjes die jullie daar vinden, spreken voor zich.


Ik volgde de instructies van de handleiding slaafs maar deed 2 kleine aanpassingen:

1. Ik plaatste de drukknop op de andere hoek (zoals jullie kunnen zien op de onderstaande fotootjes)

Als je deze plaatst zoals in de handleiding krijg je een sjaal die je eerder zijwaarts draagt waardoor het ene uiteinde op de rug valt. Eigenlijk is het aangewezen om even te testen voor de spiegel hoe je wil dat jouw sjaal valt en op dat moment de positie van de drukknop te bepalen - en te markeren! - vooraleer je de drukknop eraan naait.

2. Ik paste de afmetingen aan

In de handleiding wordt een lap stof voorgeschreven van 150 cm op 50 cm. Mijn exemplaar heeft een stofbreedte van 140 cm op 50 cm en dit was ruimschoots voldoende om de sjaal mooi te laten aansluiten. Uiteraard dien je rekening te houden met de dikte van je stof (als je een dikkere stof gebruikt zal 150 cm meer aangewezen zijn). Veiligheidshalve kan je het keergat best niet te snel dichtnaaien - ik kan je verklappen dat het mijne nog steeds niet is dichtgenaaid maar dat zie je lekker niet aangezien de naad van deze sjaal in het midden van de binnenzijde loopt ;-) - zodat je naar hartelust kan aanpassen in lengte en breedte naargelang de stof.


Deze sjaal is zo simpel dat werkelijk iedereen hem kan maken en je kan eindeloos variëren met stofjes en sluitingen. Hij hoeft trouwens niet alleen gedragen te worden in combinatie met een jas, maar hij kan ook als leuk extraatje gedragen worden op een kleedje.


Mijn volgende exemplaar is er eentje waarbij ik aan de binnenzijde zal contrasteren met een andere kleur. Uiteraard moet je dan 2 lappen stof gebruiken van 150 (of 140 cm) op 25 cm en kan je de naad niet in het midden van de binnenzijde laten lopen. Het keergat zal je dan in de zijnaad moeten plaatsen. Ook voor de kinderen wil ik er eentje uitproberen.

Oh boy, die halbank zal ik binnenkort moeten inwisselen voor een groter exemplaar ;-)!

vrijdag 28 oktober 2016

Zorgenvriendinnetjes #Bloggersforlife2016

Naast knuffeldoekjes en toilettasjes probeerde ik deze week opnieuw een bijdrage te leveren voor Bloggers For Life door 2 zorgenvriendinnetjes - want hé, wie zegt dat een jongetje niet graag een vriendinnetje heeft om zijn zorgen aan kwijt te kunnen- te naaien.


Aanvankelijk baarden de zorgenvriendjes mij wat zorgen - soms denk ik dat ikzelf ook zo een vriendje zou kunnen gebruiken - aangezien ik mij nooit eerder waagde aan het naaien van een knuffel of iets dergelijks. De naaiangst was duidelijk voor niks nodig want ik heb oprecht genoten van dit naaiproject.


Mijn vreetz'oppers zien er zachtaardig uit in hun roze en muntgroene outfit - I know - waardoor ik koos voor bijpassende lieflijke oogjes. Ik zag deze geborduurde 'kijkers' al meermaals voorbijkomen op pinterest en wou van deze gelegenheid profiteren om ze ook eens uit te proberen.


Hopelijk gaan samen met deze zorgenvriendinnetjes ook de zorgen van de kindjes van de dienst oncologie in het UZ Gent slapen...


zaterdag 22 oktober 2016

Toiletzakjes voor het goede doel in gelamineerde katoen #Bloggersforlife2016


De tweede week van de Bloggers For Life sew-alongactie ligt bijna achter ons. Deze week naaiden we voor de iets oudere kinderen van de afdeling kinderoncologie van het UZ Gent toiletzakjes. 


Toiletzakjes naaien stond al een tijdje op mijn naaibucket list, al vanaf het moment dat ik deze bij haar zag. Ik pinde maar maakte hem dus nu voor het eerst - meteen een 'pin it & make it' projectje erbij ;-) - en dan nog voor het goede doel. 3 vliegen in één klap als je het mij vraagt!


Net zoals de knuffeldoekjes zijn deze zakjes eerder girly, maar aangezien het de bedoeling is dat we aan restverwerking doen, kan ik moeilijk anders met 2 meiden in huis. Ik maakte gebruik van gelamineerde katoen die al jaren stof lag te vangen in mijn naaikast. Ik was wat bang om de stof te verwerken maar het naaien verliep wonderwel vlot. Hopelijk kan ik er 2 meisjes gelukkig mee maken.


Ik ben alvast benieuwd naar wat khadetjes ons in haar volgende Bloggers For Life blogpost zal voorschotelen...