zondag 28 februari 2016

Pin it & make it #februari

Deze maand werden slechts 2 pin it & make it-projecten afgevinkt, maar het waren wel 2 pins waar je eventjes zoet mee bent.

# Pin 1

Onder de kerstboom lag voor mijn dochters een knutselpakket van 'Ses creative' om een DIY lichtslinger te maken. Nog in de kerstvakantie gingen we aan de slag en het werd één grote knoei- en knopenboel. Met de bijgeleverde lijm konden wij ook slechts de helft van de balletjes afwerken en het projectje raakte in de vergeethoek tot ik allerlei handige tips vond op pinterest. Dankzij deze tips (waaronder in het bijzonder deze https://www.pinterest.com/pin/391039180123550140/) konden de lichtjes deze maand eindelijk branden!



# Pin 2

Maart is het feestmaand ten huize madelief met maar liefst 3 jarigen op de verjaardagskalender! De komende maand zal er dus wellicht minder gepind maar allicht wel veel gemaakt worden.
Deze week werd er al uitgebreid werk gemaakt van de verjaardagsuitnodigingen voor de vriendjes van de klas. Beide dochters kozen dit jaar voor een rolschaatsfeestje en het was dan ook onmogelijk om deze pin - die ik vorig jaar al opsloeg - links te laten liggen. De kinderen wilden wel een iets vrolijker kleurtje met deze uitnodigingen als resultaat:


Gelukkig konden mijn bijna 7- en 9-jarige dochter al een goed handje helpen (en leve de ponsen en prikmatjes) waardoor de klus - 30 uitnodigingen werden er gemaakt - toch op 2 avondjes geklaard was!

woensdag 17 februari 2016

Chess sweater met driehoekje #valentijnsspecial

Overal zag ik mannen... 
Met driehoekjes. 
Mannen met driehoekjes in hun trui.

Knap vond ik ze, 
zéér knap... 
Die driehoekjes in hun trui.

Intussen date ik al 4 jaar met mijn naaimachine.
Niet één keer een naaisel voor mijn 'amor'
Hoog tijd dus om hem een driehoekje cadeau te doen.
Liefdevol verpakt in een Chess sweater van La Maison Victor.

Een charmeoffensief drong zich op.
Madeliefman wou zijn 'head' niet op het net!
Ik bliksemde zachtjes met mijn ogen
al zijn tegenargumenten 'dead'.

Best knap vind ik hem zo...

Mijn Valentijn
met zijn driehoekje in zijn trui ;-)





Patroon: Chess sweater La Maison Victor 
Stof: dubbelzijdige tricotstof www.destoffenkamer.be

maandag 1 februari 2016

Pin it & Make it # januari

Begin januari riep Liesellove een uitdaging in het leven die ik maar al te graag aan mijn lijstje 'goede voornemens voor het nieuwe jaar' wou toevoegen. Waar velen wel eens de tijd doden met sociale media zoals facebook, instagram, twitter enz... kaapt pinterest voor mij in dit rijtje alvast de hoofdprijs weg. Voor mij geeft pinterest letterlijk en figuurlijk kleur aan 'wachtmomenten' waar mijn ongeduldige aard een hartsgrondige hekel aan heeft. Daarnaast is pinterest ook een ongelooflijke bron van inspiratie waarin ik in het verleden voornamelijk mijn toevlucht zocht bij feestelijke gelegenheden. Dankzij Liesellove zal ik dit jaar (misschien) wat vaker iets aanvangen met de bijna 1000 ideetjes die ik intussen al bij elkaar pinde :-).

Ik liet aan de 'organisator' al weten dat de uitvoering van een wekelijkse pin wellicht geen haalbare kaart is, maar onder het motto 'underpromise & overdeliver' hoop ik toch een mooie bijdrage te leveren.  Hier wekelijks een blogbericht aan koppelen lijkt me wel een brug te ver - ik ken mezelf - en daarom streef ik eerder naar een maandelijke update. Op de linkerfoto kunnen jullie de inspiratiebron zien, aan de rechterkant mijn uitvoering. Bij de eerste pin enkel een foto van het origineel aangezien de kom al leeggegeten was vooraleer ik eraan dacht een kiekje te nemen ;-).

De voorbije maand mocht ik 3 pins op mijn palmares schrijven:

# pin 1



Ovenschotel afkomstig van de kookblog (www.truitjeroermeniet.be) van mijn zus. Alle bordjes werden hier leeggegeten. Zelfs mijn jongste dochter - die het meestal niet zo begrepen heeft op nieuwe culinaire ervaringen - liet geen kruimeltje achter. Vanaf nu regelmatig op het menu!

# pin 2


Wat heb je nodig? Twee ladenkastjes van Ikea + eiken plank uit de plaatselijke doe-het-zelfzaak en je hebt een mooi en handig bureau. Voorlopig zal deze gebruikt worden door mijn kinderen in de speelkamer om aan te knutselen, tekenen, schrijven, enz... In de toekomst hoop ik ze te gebruiken als naaitafel.

# pin 3


Gisteren maakte ik op de valreep mijn 3de en laatste pin it & make it project van deze maand. Helemaal dol ben ik op de strakke vormgeving van de himmeli.
De link naar de handleiding vinden jullie hier. Ik maakte wel gebruik van korte en lange 'buisjes' (die ik aankocht bij een lokale knutselwinkel) om de vorm te bekomen die ik wenste.


Dat het initiatief van Liesellove een echt schot in de roos is, blijkt uit de vele mooie pins die ik al zag voorbijkomen op haar hiervoor speciaal aangemaakte bord!

Op naar de volgende maand!


woensdag 6 januari 2016

2015 afsluiten met een strikje


Kennen jullie dit gevoel ook? Je stapt binnen bij een bekende kinderwinkel, ziet een rokje (bijvoorbeeld dit) waar je als een blok voor valt, bekijkt het prijskaartje van dichterbij - waardoor de liefde al wat bekoelt - maar prijst jezelf toch gelukkig dat het rokje niet meer beschikbaar is in de juiste maat want anders had je de aankoop alsnog overwogen om nadien met een gigantisch schuldgevoel terug op de stoep te staan terwijl je jezelf troost met de gedachte dat het toch een 'wreed schoon rokske is en geld niet gelukkig maakt'! (Vergeef me deze stream of consciousness.)

Wel, dit overkwam me ongeveer een maand geleden...

Toeval of niet, diezelfde dag maakte ik nog een tussenstop bij Veritas en van ver zag ik een mooi paneelstofje naar mij lachen. Ok, niet helemaal hetzelfde als wat ik zag bij de eerder bezochte kinderwinkel, maar wel een mooi alternatief. De sparretjes onderaan het paneel brachten me direct in kerststemming en al snel zou een feestrokje geboren worden voor de oudste dochter. Ik liet me overvloedig inspireren door het modelletje - simpel rimpelrokje met twee knoopsgaten in de tailleband om een glitterlintje doorheen te schuiven - dat ik eerder zag die dag.

Ik kocht twee paneeltjes want het rimpelrokje mocht zijn naam waardig zijn. Voor de rest van de panelen, meer bepaald de bergen en de lucht, diende ik nog een bestemming te zoeken. De Ileana dress van Compagnie M. stond al een tijdje op mijn to-sew lijstje van mogelijke communiejurken voor de jongste dochter die op 1 mei haar eerste hostie mag naar binnen werken. Laat het eindejaar nu net de gelegenheid bij uitstek zijn om deze mooie feestjurk uit te testen. Ik koos voor de versie met standaard bovenstukje, halve cirkelrok en rond kraagje met strikje (waar zowel moeder als dochter verliefd op zijn). Geloof het of niet, maar de matentabel dwong me om een 4 jaar (in de breedte) uit te tekenen voor mijn bijna 7-jarige dochter en deze zit perfect! In de lengte kwamen de maten gelukkig wel overeen met de realiteit. De Ileana dress is alvast een kanshebber voor 1 mei maar uiteraard wil ik mijn naaimachine eerst nog laten kennismaken met de 'once upon a party' patronen van Ienemiene vooraleer ik de knoop doorhak.

En geld maakt dan misschien niet gelukkig maar toch was ik stiekem blij dat ik voor de prijs van 48 euro (werkuren uiteraard niet meegerekend ;-)) een rokje en jurkje bij elkaar genaaid had en geen 63 euro uitgegeven had voor enkel en alleen een rokje ;-)!


Voor de rest wil ik jullie allen een gezond en liefdevol 2016 toewensen en voor naaiend blogland in het bijzonder 'a happy sew-year'!




dinsdag 22 december 2015

Feesten met Martini

Herinneren jullie zich deze nog?


Het is de Martini Dress uit de allereerste La Maison Victor van zo'n tweetal jaar geleden. Ik was fan van het eerste uur, zowel van het tijdschrift als van de jurk.

Twee jaar heb ik er uiteindelijk over gedaan vooraleer ik het aandurfde de jurk te maken. Inderdaad... durfde! Bekeken jullie al eens goed het model dat deze jurk showt in het tijdschrift? In mijn beleving was dit kleedje dus enkel weggelegd voor zéér slanke dames. Helaas ging de wijzer van de weegschaal bij mij de voorbije twee jaar enkel in wijzerzin; gelukkig ging het met mijn zelfvertrouwen wel de goede kant op en besloot ik ze dit jaar te maken om 2015 in stijl af te sluiten. Ik polste wel nog even voorzichtig bij mijn naaileerkracht over mijn nieuwe naaiproject en zij reageerde heel enthousiast. Oef!


Veel aanpassingen waren gelukkig niet nodig. Ik tekende mijn confectiemaat en verbreedde het patroon - zoals gewoonlijk -  enkel een beetje op de heupen. Daarnaast bracht ik in de neklijn van de jurk  twee plooitjes aan omdat deze wat te breed zat. De stof haalde ik opnieuw in De Stoffentuin hier in Aalst. Nu het patroon perfect aangepast is, denk ik er sterk over na de jurk onmiddellijk opnieuw in elkaar te zetten... Het is na twee jaar nog steeds mijn favorietje!


De jurk lag hier intussen al 4 weken fotografeerklaar maar helaas heb ik geen 'selfiestickhusband'... ;-)









maandag 9 november 2015

Ode aan de herfst

"Een stoffenwinkel in Aalst is werkelijk een gat in de markt." Deze zin nam ik de voorbije jaren meermaals in de mond. Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen ik deze zomer vernam dat een voormalig bloemenwinkeltje, op een boogscheut verwijderd van mijn deur, omgetoverd werd van een bloemenparadijs tot een stoffentuin. Heerlijk voelt het om gewoon met de fiets in een mum van tijd de allermooiste stoffen in handbereik te hebben. Het charmante pandje, gelegen aan de rand van de stad, is een kleine schatkamer vol kostbare pareltjes waaronder de stoffen van La Maison Victor. De aanslag op mijn portemonnee is nu reeds voelbaar;-)

Een paar weken terug genoot ik met de 2 dochters van een zonnige herfstwandeling. Deze had ik tactisch uitgestippeld met niet toevallig  De Stoffentuin als eindpunt. De ogen van mijn meiden vielen onmiddellijk op het alom bekende seizoensgebonden stofje van Timeless treasures. De drukke print vraagt om een eenvoudig model en bracht me opnieuw bij het patroon Leila uit zelfgemaakte kleertjes van Catherine Deweerdt. Als ik het mij nog goed herinner was dit patroon eveneens het allereerste kleedjespatroon dat ik ooit uitprobeerde in mijn preblogperiode. Het is een eenvoudige A-lijn met toch dat tikkeltje meer door de plooi in het midden van het voorpand. De ietwat getailleerde snit van deze jurk is bovendien ideaal voor mijn eerder smalle meisjes. Net als toen zaten de jurkjes snel in elkaar maar deze keer koos ik voor een blinde rits i.p.v. een knopenpad in het achterpand.

Het prachtige weer aan het begin van de herfstvakantie nodigde uit tot het schieten van wat fotootjes... Dolle pret verzekerd!





"De herfst is de lente van de winter"
(Toulouse-Lautrec)

maandag 12 oktober 2015

Een candydress waar wél wat werk aan was...

Als ik mijn laatste blogposts bekijk, werd hier de laatste tijd blijkbaar voornamelijk aan 'selfish sewing' gedaan. Toen ik de kast van de oudste dochter vorige week opentrok, besefte ik dat het hoog tijd was om opnieuw aan 'social sewing' te gaan doen. De 8 jaar oude dochter zit inmiddels in het derde leerjaar en heeft het niet meer zo begrepen op jurken met een hoog prinsessengehalte. Het is dan ook niet meer zo evident om voor haar eender welk jurkje te naaien. Het lijkt wel of de tienerfase stilaan zijn intrede doet...

Ik ging bijgevolg op zoek naar een een patroon dat eerder 'sporty' oogt en een stof die comfortabel zit.
Ik kwam uit bij de candyjurk van La Maison Victor (een patroon dat hier al enige tijd stof lag te vergaren in mijn kast) en botste bij Veritas op een sprankelende sweaterstof. In mijn hoofd de perfecte mix en match en bovendien leek het er op dat dit naaiprojectje ook nog eens in een handomdraai gerealiseerd zou zijn. Je hoort me al komen...


Alles liep (aanvankelijk) echt vlot. Ik diende uiteraard wel wat aanpassingen te doen om de normaal zomerse candyjurk winterproof te maken. Ik verlengde de korte zomermouwtjes tot lange mouwen (aan de hand van een bestaand kleedje van de dochter) en maakte de jurk ook een 6-tal cm langer. Ik voegde ook aan de hals- en neklijn 1 cm naad toe om deze vervolgens netjes te overlocken, naar binnen te slaan en nadien te overstikken. Tot bij de allerlaatste steek liep het naaiproces vlot en op een avondje was het kleedje dan ook gefixt.

De volgende ochtendstond had helaas geen goud in de mond want toen ik de jurk (met enige fierheid) over de dochter haar hoofd wou trekken, bleek dit laatste onmogelijk. Ik had me blijkbaar toch wat mispakt aan de rekbaarheid van de sweaterstof. De dochter haar eerder flikkerende oogjes bij het zien van de jurk werden al snel dof en de teleurstelling was op haar gezicht af te lezen. Mijn hoofd liep rood aan maar mijn radarwerk begon wel op volle toeren te draaien. De mooi afgewerkte neklijn (waar ik eerder zo trots op was) werd losgetornd en ik besloot een druppelvormige insnijding te maken in het achterpand. Ik werkte de druppel af met een belegje, stikte er een rekbaar touwtje tussen en bevestigde een knoopje. Het heeft me dus zeker een halve dag meer werk gekost (inclusief denkwerk) maar nu ben ik best blij met het resultaat. Wat mij betreft is deze rugfantasie toch nog een leuk extraatje geworden en we hebben ook weer bijgeleerd.


Nu zit de jurk als gegoten (ik maakte maatje 128 voor mijn skinny 8-jarige dochter) en gaat ze vlotjes over het hoofd. Ik pimpte de jurk door letters te tekenen op een opstrijkbare glitterfolie van verbazingwekkend goede kwaliteit (Hot -Fix Deco Fashion) die ik eveneens vond bij Veritas. Het lijkt wel of de letters in de stof zitten.


Ondanks de strubbelingen zal de candyjurk deze winter nog vaak in elkaar gezet worden, maar volgende keer check ik toch eerst even de rekbaarheid van de stof ;-)!

En onze 9 weken oude Oliver wou ook graag even poseren!