Feesten met Martini

Herinneren jullie zich deze nog?

Het is de Martini Dress uit de allereerste La Maison Victor van zo'n tweetal jaar geleden. Ik was fan van het eerste uur, zowel van het tijdschrift als van de jurk.

Twee jaar heb ik er uiteindelijk over gedaan vooraleer ik het aandurfde de jurk te maken. Inderdaad... durfde! Bekeken jullie al eens goed het model dat deze jurk showt in het tijdschrift? In mijn beleving was dit kleedje dus enkel weggelegd voor zéér slanke dames. Helaas ging de wijzer van de weegschaal bij mij de voorbije twee jaar enkel in wijzerzin; gelukkig ging het met mijn zelfvertrouwen wel de goede kant op en besloot ik ze dit jaar te maken om 2015 in stijl af te sluiten. Ik polste wel nog even voorzichtig bij mijn naaileerkracht over mijn nieuwe naaiproject en zij reageerde heel enthousiast. Oef!

Veel aanpassingen waren gelukkig niet nodig. Ik tekende mijn confectiemaat en verbreedde het patroon - zoals gewoonlijk -  enkel een beetje op de heupen. Daarnaast bracht ik in de neklijn van de jurk  twee plooitjes aan omdat deze wat te breed zat. De stof haalde ik opnieuw in De Stoffentuin hier in Aalst. Nu het patroon perfect aangepast is, denk ik er sterk over na de jurk onmiddellijk opnieuw in elkaar te zetten... Het is na twee jaar nog steeds mijn favorietje!

De jurk lag hier intussen al 4 weken fotografeerklaar maar helaas heb ik geen 'selfiestickhusband'... ;-)

Ode aan de herfst

"Een stoffenwinkel in Aalst is werkelijk een gat in de markt." Deze zin nam ik de voorbije jaren meermaals in de mond. Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen ik deze zomer vernam dat een voormalig bloemenwinkeltje, op een boogscheut verwijderd van mijn deur, omgetoverd werd van een bloemenparadijs tot een stoffentuin. Heerlijk voelt het om gewoon met de fiets in een mum van tijd de allermooiste stoffen in handbereik te hebben. Het charmante pandje, gelegen aan de rand van de stad, is een kleine schatkamer vol kostbare pareltjes waaronder de stoffen van La Maison Victor. De aanslag op mijn portemonnee is nu reeds voelbaar;-)

Een paar weken terug genoot ik met de 2 dochters van een zonnige herfstwandeling. Deze had ik tactisch uitgestippeld met niet toevallig  De Stoffentuin als eindpunt. De ogen van mijn meiden vielen onmiddellijk op het alom bekende seizoensgebonden stofje van Timeless treasures. De drukke print vraagt om een eenvoudig model en bracht me opnieuw bij het patroon Leila uit zelfgemaakte kleertjes van Catherine Deweerdt. Als ik het mij nog goed herinner was dit patroon eveneens het allereerste kleedjespatroon dat ik ooit uitprobeerde in mijn preblogperiode. Het is een eenvoudige A-lijn met toch dat tikkeltje meer door de plooi in het midden van het voorpand. De ietwat getailleerde snit van deze jurk is bovendien ideaal voor mijn eerder smalle meisjes. Net als toen zaten de jurkjes snel in elkaar maar deze keer koos ik voor een blinde rits i.p.v. een knopenpad in het achterpand.

Het prachtige weer aan het begin van de herfstvakantie nodigde uit tot het schieten van wat fotootjes... Dolle pret verzekerd!

"De herfst is de lente van de winter"

(Toulouse-Lautrec)

Een candydress waar wél wat werk aan was...

Als ik mijn laatste blogposts bekijk, werd hier de laatste tijd blijkbaar voornamelijk aan 'selfish sewing' gedaan. Toen ik de kast van de oudste dochter vorige week opentrok, besefte ik dat het hoog tijd was om opnieuw aan 'social sewing' te gaan doen. De 8 jaar oude dochter zit inmiddels in het derde leerjaar en heeft het niet meer zo begrepen op jurken met een hoog prinsessengehalte. Het is dan ook niet meer zo evident om voor haar eender welk jurkje te naaien. Het lijkt wel of de tienerfase stilaan zijn intrede doet...

Ik ging bijgevolg op zoek naar een een patroon dat eerder 'sporty' oogt en een stof die comfortabel zit.
Ik kwam uit bij de candyjurk van La Maison Victor (een patroon dat hier al enige tijd stof lag te vergaren in mijn kast) en botste bij Veritas op een sprankelende sweaterstof. In mijn hoofd de perfecte mix en match en bovendien leek het er op dat dit naaiprojectje ook nog eens in een handomdraai gerealiseerd zou zijn. Je hoort me al komen...

Alles liep (aanvankelijk) echt vlot. Ik diende uiteraard wel wat aanpassingen te doen om de normaal zomerse candyjurk winterproof te maken. Ik verlengde de korte zomermouwtjes tot lange mouwen (aan de hand van een bestaand kleedje van de dochter) en maakte de jurk ook een 6-tal cm langer. Ik voegde ook aan de hals- en neklijn 1 cm naad toe om deze vervolgens netjes te overlocken, naar binnen te slaan en nadien te overstikken. Tot bij de allerlaatste steek liep het naaiproces vlot en op een avondje was het kleedje dan ook gefixt.

De volgende ochtendstond had helaas geen goud in de mond want toen ik de jurk (met enige fierheid) over de dochter haar hoofd wou trekken, bleek dit laatste onmogelijk. Ik had me blijkbaar toch wat mispakt aan de rekbaarheid van de sweaterstof. De dochter haar eerder flikkerende oogjes bij het zien van de jurk werden al snel dof en de teleurstelling was op haar gezicht af te lezen. Mijn hoofd liep rood aan maar mijn radarwerk begon wel op volle toeren te draaien. De mooi afgewerkte neklijn (waar ik eerder zo trots op was) werd losgetornd en ik besloot een druppelvormige insnijding te maken in het achterpand. Ik werkte de druppel af met een belegje, stikte er een rekbaar touwtje tussen en bevestigde een knoopje. Het heeft me dus zeker een halve dag meer werk gekost (inclusief denkwerk) maar nu ben ik best blij met het resultaat. Wat mij betreft is deze rugfantasie toch nog een leuk extraatje geworden en we hebben ook weer bijgeleerd.

Nu zit de jurk als gegoten (ik maakte maatje 128 voor mijn skinny 8-jarige dochter) en gaat ze vlotjes over het hoofd. Ik pimpte de jurk door letters te tekenen op een opstrijkbare glitterfolie van verbazingwekkend goede kwaliteit (Hot -Fix Deco Fashion) die ik eveneens vond bij Veritas. Het lijkt wel of de letters in de stof zitten.

Ondanks de strubbelingen zal de candyjurk deze winter nog vaak in elkaar gezet worden, maar volgende keer check ik toch eerst even de rekbaarheid van de stof ;-)!

En onze 9 weken oude Oliver wou ook graag even poseren!

'Dusty Top' wordt 'Dusty Dress'

Toen ik de laatste La Maison Victor doorbladerde - altijd een zalig momentje - , viel mijn oog onmiddellijk op de 'Dusty Top' omwille van het "prachtige plooienspel op de schouder". Mijn handen begonnen te jeuken en diezelfde dag nog werd het patroon uitgetekend. Dit duurde langer dan verwacht want het was echt geen gemakkelijke klus. Ook bij haar kon je lezen hoe ze 'hare pere' gezien had bij het doortekenen van de 'Dusty Top'.  Helaas had ik de tip om het patroon tegen het raam te houden niet tijdig gelezen, waardoor ik het millimetertje voor millimetertje overnam en voortdurend moest nakijken of ik nog wel op de juiste lijn zat... Van een huzarenwerkje gesproken!

In het tijdschrift gaven ze al mee dat je door de top te verlengen een mooie rechte jurk bekomt. Deze tip leek me wel wat, maar ik wou niet zomaar 'rechtdoor' verlengen maar eerder een getailleerde jurk maken. Ik nam dus opnieuw het patroon uit knipmode (zie vorige blogpost) en verlengde aan de hand hiervan de top tot een kleedje. Lijkt op het eerste zicht eenvoudig, maar niets is minder waar. Het is namelijk niet simpel om in een papieren patroon soepelvallende plooien te leggen wat wel noodzakelijk is om een beetje nauwkeurig de top te verlengen...

Toen ik de papieren versie even voorhield, viel onmiddellijk op dat deze veel te wijd zou zijn. Ik blijf erbij, La maison victor tailleert groot, ook al heb je nauwkeurig je maten opgenomen. Ik moest dus zowel het voorpand als het achterpand versmallen. De naaijuf gaf me de tip om dit te doen door in het papieren patroon een plooi te leggen van 2 cm op middenvoor en middenachter. Hierdoor diende ik de halslijn wel wat aan te passen.
De volgende keer moet ik beslist een maatje kleiner proberen, maar laten we hier nog even mee wachten en eerst het patroontrauma verwerken ;-)

Een zoektocht naar een passende stof was niet nodig want vlak nadat ik het blad dichtklapte, verscheen via facebook een reclame van bambiblauw voor het stofje 'sparkling melange tricot petrol/gold' dat ze zelf speciaal aanprezen voor deze top. En inderdaad, de stof is niet alleen heel mooi (met die gouden draad erdoorheen) maar ook uiterst geschikt voor dit project! Dit weekend kon ik de jurk al uitgebreid testen op een familiefeest en ik moet toegeven dat ze echt comfortabel zit. Op killere herfstdagen dragen we er een gouden giletje overheen.

Zullen we het nog even laten zomeren?

De herfst is in 't land en dat hebben we helaas geweten. Gelukkig trakteerde de zomer ons afgelopen zondag nog op een laatste seizoenswaardige dag waar ik ongelooflijk van genoten heb. 

De nylons die ik de week voordien met veel hartzeer moest aantrekken, legde ik met evenveel plezier terug en ik was blij dat ik de zomerjurk die ik de voorbije vakantie maakte nog eens uit de kast kon halen.

Terwijl de kinderen hun vertier zochten in de jeugdbeweging, doorkruiste ik met manlief de stad op de fiets. Fietsen doen we bijna dagelijks, maar deze keer was het extra aangenaam om met blote beentjes door de stad te fietsen op de autoloze zondag die nu ook in de stad Aalst georganiseerd werd. We maakten van de gelegenheid gebruik om ook wat fotootjes te schieten voor de blog...

Het patroon van de jurk is afkomstig uit knipmode (november 2013). Ik gebruikte dit patroon al eerder voor de nieuwjaarsjurk die ik vorig jaar maakte. Het is een zalig basispatroon - ik hou wel van de vallende kraag - dat in een wip in elkaar zit. Het originele patroon heeft lange mouwen, maar voor deze zomerversie opteerde ik voor korte opgetrokken mouwtjes.Ik verkortte de originele mouwen een heel stuk en stikte een bandje vast tussen de schouder en de mouwkop dat ik vervolgens aan de binnenzijde met de hand vastnaaide. De inspiratie voor deze mouwtjes vond ik bij een zomerkleedje dat ik enkele maanden terug kocht bij A.S Adventure. De stof is een lichte doch stevige tricot die ik vond bij de stoffenkamer in Gent.

Hoe een vod een feestjurk werd!

De voorbije maanden was het hier redelijk doods op mijn blog maar dit betekent niet dat er helemaal niets gecreëerd werd. Toch moet ik toegeven dat ik de voorbije vakantie mijn handen vol had met héél andere activiteiten. Ongetwijfeld heb ik veel moois gemist op andere blogs, maar ik had even nood aan een 'digital detox' :-).

In juli genoten we van een onvergetelijke reis in Italië waar we even verbleven aan het Lago Maggiore, gevolgd door een weekje in de gezellige B&B 'Amoliv' in Toscane (een echte aanrader!) om vervolgens nog 3 dagen cultuur op te snuiven in het romantische (maar snikhete) openluchtmuseum Firenze. Wat een zalige stad! We sloten onze vakantie af met een tussenstop in het hemelse Engelberg in Zwitserland.

In augustus wou ik de 'naaidraad' weer opnemen, maar dat was buiten onze poes Nelle gerekend. Zij werd nl. mama van 3 kittens maar bleek helaas onvoldoende melk te hebben, waardoor er na 2 dagen ééntje het leven liet. Dan sta je voor de keuze om ofwel de natuur zijn gang te laten gaan ofwel de natuur een handje te helpen en de kittens in leven te houden door de papfles te geven. Met een hart voor katten en 2 kinderen in huis was de keuze snel gemaakt... 7 voedingen per dag geven en 2 kinderen bezighouden, bleek al snel een meer dan fulltime job te zijn. Bijgevolg bleef de naaimachine zo goed als onaangeroerd.

Nu de sloebers 5 weken oud zijn en stilaan op eigen pootjes beginnen te staan, steken de naai- en blogkriebels terug de kop op. Bij deze een blogpost die al enkele weken in wacht staat....

Enkele maanden terug... 

 Opdracht in de naailes:

Maak een basisjurk (vertrekkend van het burdapatroon 7137)  die je als gegoten zit. Gebruik bij voorkeur een oefenstofje. 

Enkele weken later... 

(na vele uren van meten en hermeten, tekenen en hertekenen, enz...)

Resultaat: 

Een vod (gezien de oefenstof), maar dan wel één die je als gegoten zit :-) !

Zonde vond ik dit! Niet de opdracht, noch het leerproces naar een perfectzittende jurk en een patroon waar je in de toekomst eindeloos kan op variëren, maar wél het ondraagbare resultaat. 

Toen de communie van de nichtjes naderde en ik voor mezelf nog geen jurk voor ogen had, besloot ik het patroon van deze snelle basisjurk opnieuw te gebruiken voor mijn feestjurk. Het woord 'basisjurk' spreekt voor zich en bijgevolg zou het stofje allesbepalend zijn om aan deze rechttoe rechtaanjurk een feestelijk cachet te geven.

Bij Stoffen Van Leuven stuitte ik op een iets dikkere tricot waar kant bovenop zit. Ik zag dit nooit eerder, maar ik was ongelooflijk blij dat mijn oog viel op deze stof die daar toch wel in een verloren hoekje lag. Aangezien het patroon eigenlijk bestemd was voor een kleedje in katoen, diende ik wel wat aanpassingen te doen: ik versmalde de jurk met 2,5 centimeter aan beide zijden en de mouwtjes (die hierdoor dus veel te groot werden) paste ik aan door de bovenzijde wat te fronsen. Intussen leerden we in de naailes wel hoe we een patroon voor een katoenen jurk volgens de regels van de kunst moeten aanpassen voor een kleedje in tricot. Maar de juf was best wel tevreden met mijn alternatieve oplossing.

                                                                Eindresultaat:
Een eenvoudige rechte jurk die ongelooflijk comfortabel zit dankzij een heerlijk aanvoelend en meegevend stofje! 

Een foto van mijn augustusproject mag niet ontbreken...

Communietijd # Part 2

In mijn vorige blogpost gaf ik al aan dat er naast mijn metekindje nog een feestbeest in de kijker zou gezet worden, gehuld in een zelfgemaakte communiejurk. Het tweede feestkleed dat ik tijdens de paasvakantie - noem het veeleer 'fulltime naaivakantie' - nog helemaal in elkaar moest zetten, was bestemd voor nichtje Hanne.

Deze keer kreeg ik geen carte blanche want ik diende zowel rekening te houden met voorschriften van de school als met enkele wensen van de schoonzus: de school schreef een wit/ecru jurkje voor en mijn schoonzus had een frivool doch eenvoudig, ietwat 'open' jurkje in gedachten dat eventueel nog draagbaar zou zijn (in combinatie met een felgekleurde gilet) na de festiviteiten.
Dit bracht me bij de  '4718 Girls Party Dress' van Butterick. Het mag dan wel een 'fast & easy' patroon zijn, toch begon ik met enige aarzeling aan de werkzaamheden. Enerzijds omdat ik deze jurk nog nooit in elkaar had gezet en anderzijds omdat Engelstalige patronen/matentabellen mij enigszins afschrikken. Deze bekommernissen bleken achteraf geheel onterecht want het liep vlot, heel vlot...
Een passend stofje voor de jurk vond ik bij Stoffen van Leuven.

Voor mijn meisjes maakte ik voor de gelegenheid hetzelfde jurkje als het communiekleedje dat ik voor mijn metekindje maakte maar dan in roze en blauw.

Samenvatting van de dag: mijn schoonzus, nichtje Hanne, mijn meisjes en ikzelf waren tevreden. Alleen maar blije gezichten op een bijzonder mooie zonnige dag!