"Het geheim van mooie dingen zit 'm niet in naald of draad, noch in de knoopjes, noch in de maat, niet in het hout, kasjmier of katoen, maar in de mensen die het maken en er stiekem hart en ziel in doen" (Atelier Sukha)

maandag 20 oktober 2014

Roodkapje en de wilde dieren

Het heerlijke weertje van het voorbije weekend lokte ons naar buiten om een sprookjesachtige herfstwandeling te maken. Een sprookjeswandeling vraagt om sprookjesachtige outfits of was het nu net omgekeerd :-)

Toen ik het roodkapjesstofje van 'Timeless Treasures' deze zomer zag voorbijkomen in de webshop van bambiblauw was het liefde op het eerste gezicht. Het stofje werd stante pede in mijn digitale winkelkarretje gedropt en werd heel snel omgetoverd in een jurkje voor mijn jongste meid. Het jurkje is de basisjurk uit stof voor durf-het-zelvers (het blijft een heel dankbaar basispatroon) maar vooraan werden 2 plooien gelegd in het rokgedeelte, een zelfgetekend kraagje werd toegevoegd en het knoopje werd er als finishing touch opgeplaatst. De kleine meid is er dol op - ze kust haar kleedje elke avond - en transformeert als het ware echt in little red riding hood als ze het jurkje om haar lijfje draagt.




De oudste dochter wou niet achterblijven en droomde ook van een dergelijk kleedje in haar kleerkast. Toen ik twee weken geleden een bezoekje bracht aan mijn favoriete stoffenwinkel 'De Stoffenkamer' in Gent zag ik het stofje 'Silent harmony' dat, met de wilde dieren erop, bijzonder goed matchte met het roodkapjesstofje maar toch iets 'volwassener' oogt voor mijn bijna 8-jarige dochter.







Ze vormen een mooi duo en blijkbaar is roodkapje helemaal niet zo bang van de wilde dieren!
















zaterdag 11 oktober 2014

Lena voor Linde

Vorig weekend hadden we een brunch met de familie. Hoewel we dit deel van de familie niet heel vaak zien, is het een uitje waar iedereen naar uitkijkt want het gaat er elke keer heel gezellig en hartelijk aan toe. De oudste dochter wou voor deze gelegenheid graag een nieuw jurkje en dit in een zomers stofje. We mochten de voorbije weken genieten van heerlijk nazomerweer dus zag ik er geen graten in om nu nog een zonnig jurkje te maken. Helaas... net de dag van de brunch daalden de temperaturen aanzienlijk, maar dankzij het goede gezelschap en het heerlijke eten werd het toch een 'warme' dag!

Het kleedje dat dochterlief in gedachten had, was de 'Lena' uit 'zelfgemaakte kleertjes' van Catherine Deweerdt. Na 10 'Suzannes' (kleedje uit haar tweede boek) met gemak in elkaar gedraaid te hebben, ging ik ervan uit dat de 'Lena' een net zo gemakkelijk naaiprojectje zou worden. Toch liep het niet zo vlot als verwacht. Het bovenstuk was easy peasy maar toen ik bij het rokgedeelte aankwam, bleken de daarbijhorende tekeningetjes en uitleg in het boek plots Chinees voor mij. Het knopenpad van het bovenstuk loopt namelijk door in het rokgedeelte waardoor je een split moet maken. Dit had ik nog nooit eerder gedaan en daarom besloot ik in eerste instantie om het te laten rusten en raad te vragen aan mijn stikjuf. Zo gedacht, zo NIET gedaan. Iets laten rusten en geduld oefenen, zijn twee kenmerken die helaas niet tot mijn karaktereigenschappen behoren. Ik besloot het net te raadplegen in de hoop filmpjes te vinden die mij op weg zouden helpen. Op die manier kwam ik op de blog van Catherine Deweerdt herself terecht en daar wordt de split nog eens extra grondig uitgelegd aan de hand van fotootjes en werd het rokgedeelte bijgevolgd ook a piece of cake! Heel soms heeft het ontbreken van bovenstaande eigenschappen toch ook wel voordelen.


         

Toen de dochter het jurkje mocht aantrekken, kreeg ze spontaan fotomodelallures. Het fototoestel werd er snel bijgehaald want meestal moet ik smeken om haar op digitaal papier te krijgen...






Genoeg show verkocht! Tot binnenkort!

zondag 5 oktober 2014

Lucky number 7

Deze zomer mochten mijn schoonouders een 7de kleinkind in hun armen sluiten. Eentje dat wellicht iets minder over de vloer zal komen aangezien dit meisje - made with love in Namibië - zal opgroeien in Duitsland. Dit betekent uiteraard niet dat dit toekomstige polyglotje minder graag gezien zal worden, integendeel...

Het geboortekaartje werd getekend door de artistieke mama. Toen ik het kaartje in handen kreeg, begon mijn radarwerk op volle toeren te draaien om een geschikt cadeautje te maken tegen het moment dat het kleine 'elfje' Belgische bodem zou betreden.


Het toeval wou dat ik in mijn stoffenkast nog een stofje liggen had van Kokka met neushoorntjes erop. Achteraf bleek dat op het geboortekaartje een zwarte neushoorn werd getekend en dat op het stofje blijkbaar een witte neushoorn staat afgebeeld. Bij deze werd mijn kennis over het dierenrijk ook wat uitgebreid:-). Ik besloot met het stofje een jurkje te maken dat ik nog nooit eerder gemaakt had, maar al enige tijd op mijn verlanglijstje stond: de lottajurk van Compagnie M. Het is misschien wel het leukste kleedje dat ik ooit maakte mede dankzij de glasheldere werkbeschrijving. Eerstdaags wordt deze jurk voor mijn meisjes zeker nog eens in elkaar gezet.


Er werd ook nog een ultrazacht dekentje gemaakt volgens de voor iedereen in blogland bekende werkbeschrijving van Emma en Mona. Het stofje voor het dekentje vond ik op de site van bambiblauw en heet 'story time'. Dit is een wel heel goed gekozen naam want dit stofje riep bij mij inderdaad onmiddellijk het beeld op van een meisje dat 's avonds dicht tegen mama aankruipt, ingeduffeld in een dekentje, om te genieten van een verhaaltje voor het slapengaan. Het elfje op de stof is eveneens zeer toepasselijk omdat het een verwijzing is naar de naam waar 'lucky number 7' voortaan met door het leven moet gaan...




Ik wens het kleine elfje oneindig veel spannende avonturen, maar net zoveel knuffelzachte momenten toe!